بسم رب الشهدا و الصدیقین
سلام خدا بر روح بلند و ملکوتی بزرگ شاگردِ مکتب رهبر همهی آزادیخواهان جهان...
سلام خدا بر روح آن شخصیتی که ثروت عظیمی بود برای جهان اسلام...
سلام خدا بر روح آن مجاهد راست قامتی که ترجمان عربی اندیشه های امامَین انقلاب بود...
وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا
ما را باور نبود که زمانی از گذشت یکمین سالگرد شهادت سید حسن نصرالله(رحمت الله علیه) سخن بگوییم، اما تقدير خدای سبحان چنين رقم زد.
در شهادت او غمی را تجربه کردیم که رنگ و بوی غم عاشورا را داشت.
چرا که نه؟! برای کسی که حیاتش، حیات محمد(ص) بود و آل محمد(ص)، و مماتش نیز، ممات محمد(ص) بود و آل محمد(ص).
او عاشورایی زیست و عاشورایی شد.
او حسینی(ع) زیست و حسینی شد.
به رنگی سرخ و سرخ و سرخ...
به رویی شاد و شاد و شاد...
به قلبی صبور و صبور و صبور...
به روحی عظيم و عظیم و عظیم...
و به همّتی والا و والا و والا...
سیّدی، جهان پس از تو تلخ بود و هست اما تلخ نخواهد ماند...
به شیرینی امیدی که مقتدای تو در قلبهایمان روشن کرده است.
به امید فتح قله ای که امام خامنه ای عزیز آن را قریب می بیند و دون همّتان آن را بعيد...
به امید روزی که آفتاب، جهانگیر خواهد شد و تاریکی هایی چون اسرائیل از صحنهی گیتی حذف خواهند شد.
ما عهد خود را با شما تجدید میکنیم و استوار خواهیم ماند که فرمود:
إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ.
صدق الله العلی العظیم.
خادم آستان مقدس احمدی و محمدی علیهماالسلام
ابراهیم کلانتری
۶ مهر ۱۴۰۴